Plonkse wagen
februari 19, 2008
Zoals onderstaande foto’s al laten blijken was het toch een klein beetje te riskie om een duikje te wagen (vooral de achterwaartse salto met dubbele schroef ging er net over zijn). Maar dankzij de ontmoeting met een kleine indiaan, die ik vanaf nu bereidwillig klein duimpje noem, hebben we toch een plonske kunnen placeren in de rivier.
Daarvoor moesten we een klein, maar dan ook een heel klein, mmmm, min of meer, paadje volgen. Allé, het was vooral kruipen tot aan de rivier, maar het viewke was er toch wel weer zo een waarvan een mens zou gaan denken dat ik een astmaneuroot ben.
Na deze kabouterwalk en het reuzenontbijt (a volonté betekent nog niet alles Maarten!) vervolgen we onze reis in een coche cama inclusief indringende wc-geur, richting Salta.
In Salta raken we in het toerismebureau volledig de weg kwijt: Cachi, Calafate of toch naar Juyuy? De licht hyperkinetische maar volledig doorgedraaide chica achter de balie zorgt dat we prettig gestoord buiten komen. De duik in het carnaval; een gigantische sjieke optocht, waarin de, vooral vrouwelijke toeschouwers (indianen) vinden dat de 2 witten niet wit genoeg zijn (spuitbussen met natte sneeuw) en de korte nachtrust als gevolg doen ons besluiten Cachi te “verheugen” met onze komst.
De busrit waaraan lichtelijk te merken valt dat er geen autokeuring is in argentinië, doet me, al balancerend op enkele centimeters van het ravijn, beseffen dat mijn sluitspieren nog goed functioneren, mijn ademhaling daarentegen laat het af en toe een beetje afweten, maar voor de viewkes die volgen kan ik wel enkele uurkes zonder.
Eindelijk vormt het woord “hoogplateau” uit de les aardrijkskunde een juist beeld in mijn creatieve wanorde bovenaan.
De schoonheid van de viewkes zoog zelfs het rood uit Kuifjes haardos om een andere spier te voorzien, recto de Tintin is hiervan het erect feit, een tientallen kilometers lange rechte baan gevleid op deze hoogvlakten, verzonken in de hoge toppen van de Andes.
Met deze schoonheid achter de oogleden probeer ik een kort dansje te placeren op het plaatselijke carnavalbal (mmm, ik zal die kort maar weglaten, achteraf gezien) om morgen richting Juyuy te gaan.
