cosquillas, gorgeously possessed

Aangekomen in Ecuador, 
tijd met een grote mate van agressivieve snelheid.

Via Loja beland ik in Cuenca, een klein gezellig stadje in de bergen waar den deze een acute aanval van cosquillas (kriebels) heeft gekregen. Geen remedie, dus vanaf nu maar samen reizen…

Verbranden in Baños, vluchten uit het ubertoeristische Montagnita naar het met grote wonderlijke zeecreaturen bezeten Puerto Lopez, de overweldigende beelden van deze walvissen mijn chaosje in geperst, mijn vriendins maaginhoud eruit. In Baños ambato blindelings op een quad door een lange tunnel sjeezen, via Latacunga naar Zumbahua, een vijfvuldige bruiloft waar de vrouwen nog meer alcohol in hun botten hadden dan de al zwaartekracht testende mannen, naar het adembenemend bezeten Quilotoa, via Quito belanden in Otavalo, mmmmmmmm.
Dan naar de armste provincie van Ecuador, Esmeraldas, nachtelijke buscontroles waar de politie er nog bedreigender uitziet dan de zogenoemde potentiele ladrons, over de koppen lopen in Atacames en zodus maar vluchten naar het rustiger Sua en Tochigue, chillen op de stranden en zowaar wonderlijke zeeschepsels op het strand tegenkomen. Het door tandpijn te korte verblijf in Canoa, grote schrik oplopend in Bahia de Caraquez (hygienische omstandigheden van tandtisten ontvluchtend), en uiteindelijk abces laten verwijderen in Guayaquil.

Van hier in een 6-dagen busrit mijn botten herschikken, om terug aan te komen in BA, Argentina,
Een maandje rondtrekken in het zuiden…
en hierna een 3 dagen busritje naar Lima om een visa-ken te regelen

No sun, no moon,
i do my dreamings in these days,
the days, no sweet, no peace of mind in mind,
to have , to hold, my own….
why don’t tread them like i should…
Ik leef mijn chaotische kronkels in dees dagen!!!

Baai de wei, zwopsy, wegens tijdsgebrek is dit laatste een bikke kort, maar maandag is den deze terug in het belgenlandje